Polski Związek Hodowców i Producentów Zwierząt Futerkowych

Get Adobe Flash player

Poniższe wiadomości pochodzą m.in. z wydanej w 2010 roku książki prof. dr hab. Andrzeja Gugołka „Zwierzęta futerkowe mięsożerne – ważnym ogniwem polskiego rolnictwa” Polski Związek Hodowców i Producentów Zwierząt Futerkowych opiera się na rzetelnych badaniach naukowych przeprowadzanych przez specjalistów – naukowców polskich Uniwersytetów Przyrodniczych

Hodowla fermowa to „nieswoista ochrona” gatunków dziko żyjących, gdyż skóry zwierząt hodowlanych są większe, z mniejszą ilością wad a także występują w większej gamie barwnej. Doskonałym przykładem może być dysproporcja w sprzedaży i cenach skór norek hodowlanych i dzikich (Gugołek i in. 2008). W początkach hodowli zwierząt futerkowych różnice pomiędzy skórami zwierząt hodowlanych a dziko żyjących nie były duże, toteż istniał obrót skórami pozyskiwanymi w wyniku polowań czy odłowu zwierząt dziko żyjących (Duda 1992). Obecnie różnice w wielkości i jakości skór na korzyść zwierząt hodowlanych są znaczne. Śledząc światowy rynek skór na podstawie ich sprzedaży w domach aukcyjnych, można z całą pewnością stwierdzić, że obrót skórami zwierząt dziko żyjących w większości krajów prawie nie istnieje. Obrót dotyczy przede wszystkim gatunków hodowanych w systemie fermowym, a w szczególności lisów obu gatunków, norek, jenotów, tchórzy, królików, nutrii i szynszyli. Na tej podstawie można stwierdzić, że owa nieswoista ochrona zwierząt dziko żyjących jest zrealizowana w pełni dzięki istnieniu hodowli tych zwierząt w warunkach fermowych. Na podstawie badań własnych (Gugołek i in. 2008) wykazano, że skóry zwierząt futerkowych hodowlanych (norek, lisów, szynszyli, jenotów i soboli) stanowiły ponad 86,5% oferty handlowej.

Najwięcej spośród wymienionych gatunków sprzedano skór norek hodowlanych – 80%. Znamienny jest fakt, że skóry dzikich norek stanowiły zaledwie 0,4% ogółu sprzedanych skór. Także ich cena była relatywnie niska. Podobna sytuacja dotyczyła lisów hodowanych i dzikich. Niskie ceny skór lisów pospolitych doprowadziły wręcz do tego, że ich odłów stał się nieopłacalny dla myśliwych. Podniesienie stanu zdrowia dzikich lisów (np. szczepionki przeciw wściekliźnie) oraz niskie ceny ich skór w efekcie spowodowały wzrost liczebności tego gatunku w naszym ekosystemie. Jest to klasyczny przykład na nieswoistą ochronę dzikich zwierząt poprzez ich hodowlę.

 

ferma-zwierzat-futerkowych-karmienie

 

Ferma zwierząt futerkowych - karmienie.

Polecamy także

PZHIPZF - wszelkie prawa zastrzeżone.